René is al vele jaren vrijwilliger bij de vv Dalen, momenteel als leider bij de Heren 1. Hij is 57 jaar, planner van beroep, getrouwd met Wilma, en heeft 2 zonen: Martijn van 24 en Lars van 16. Martijn speelt in het 1e Herenteam en Lars in de jeugd onder 17.

Afkomstig uit Coevorden heeft René tot zijn 23e bij Germanicus gevoetbald en na een heftige knieblessure en een verhuizing naar Dalen is hij als actief voetballer gestopt. Vanaf de eerste voetbalactiviteiten van oudste zoon Martijn is René vrijwilliger geworden bij de vv Dalen, zoals zoveel ouders van jonge voetballertjes. En dat is hij tot op de huidige dag (18 jaar later) nog steeds.

Begonnen als leider van het team van zoon Martijn, werd hij allengs gevraagd om toe te treden tot de jeugdcommissie. Veel regelen als coördinator van de E-tjes en de F-jes, maandelijks vergaderen, teams indelen en veel overleg met ouders, die – goedbedoeld – graag hun kind in een ander team geplaatst zagen. Dat was niet altijd even makkelijk. Vasthouden aan strikte criteria was het handigst en gelukkig werd dit indelen van de teams na verloop van tijd een taak van de technische commissie.

10 jaar heeft René in de jeugdcommissie gezeten en in die periode was hij ook nog een aantal jaren leider van Martijns pupillenteam en heeft hij een paar jaar ordedienst gedraaid op zaterdagmorgen.

Ook zoon Lars kreeg de voetbalaandacht van vader. Zijn jeugdteam heeft jaren volop geprofiteerd van de vrijwilligers-inspanningen van vader René. Ook heeft hij enkele jaren training gegeven aan dat team. Wederom een andere, maar bevredigende manier om met de hobby van je zoon bezig te zijn. Dit was een heel andere uitdaging, met soms wel 20 jongetjes om je heen.

Daarnaast heeft René ook nog de taak om het materiaal van de voetbalclub in orde te brengen en te houden. Met name rondom de zomervakantie moet er (samen met enkele andere vrijwilligers) van alles geordend, opgeruimd en bijbesteld worden.

En nu dan sinds dit jaar leider van het Heren 1 team.

Hij is voor deze klus gevraagd en vindt het fijn, want het is een leuke groep jongens met veel humor. “En ik ga toch elke wedstrijd kijken, dus ik ben er toch”.

Elke vrijdagavond is René aanwezig, om even contact te hebben met de jongens (zoals hij ze nog steeds noemt), met de trainer en om het materiaal, zoals kleding en ballen, voor de aanstaande zondagse voetbalwedstrijd alvast klaar te leggen.

Kortom, René is een vrijwilliger waar een voetbalvereniging blij mee mag zijn.

Het kost natuurlijk tijd en energie, maar … “Je krijgt er ook een hoop voor terug”, aldus René. Je maakt een hoop mee van je eigen kinderen en het is een fijne vereniging met fijne mensen en prima onderlinge contacten. “Je hoeft maar te bellen en je hebt zo een paar vrijwilligers om je met een klus te helpen, wat overigens makkelijker gaat dan mensen krijgen voor de vaste klussen”.

Trots is hij op deze club, met zijn mooie sportpark, zijn fijne kantine, de binding met het eigen dorp (veel eigen spelers) en de vele vrijwilligers en sponsoren die deze club dragen. Wel is het belangrijk, dat er vanuit de ouders van de jeugdige voetballers weer nieuwe vrijwilligers blijven komen om dit mooie werk voort te zetten en deze fijne club te behouden.