Steven Balstra is als controlerende middenvelder de motor, de regelaar en de buffer op het middenveld van de hoofdmacht van Dalen. Een speler die altijd voor de voetballende oplossing kiest, maar ook een speler die in alles het teambelang voorop stelt.

Steven Balstra is een kind van de club en heeft samen met zijn ouders en broer Robbert een ijzersterke band met de Daler voetbalclub. Sinds vier maanden woont hij in Zwolle en over de nabije toekomst wil hij een slag om de arm houden. “Mijn voetbalhart ligt op ’t Grootveld en dat laat ik uiteraard niet zo achter mij. De keuzes die ik volgend seizoen moet maken zijn gerelateerd aan mijn maatschappelijke carrière. Ik ben op dit moment met de laatste loodjes bezig van de Lerarenopleiding Lichamelijke Opvoeding (CALO). Dit jaar verwacht ik mijn diploma in ontvangst te nemen en kan dan aan de slag als docent bewegingsonderwijs.”

Voetbalbloed

Steven Balstra speelt al vanaf zijn vijfde levensjaar bij vv Dalen en maakt inmiddels  voor het zevende seizoen deel uit van de hoofdmacht van de zondag tweedeklasser.” Het voetbalbloed stroomt rijkelijk door de aderen van de Balstra’s. “Mijn vader heeft jarenlang bij vv Sleen gevoetbald en heeft daar ook in het eerste elftal gespeeld. Helaas heeft hij door blessures zijn actieve loopbaan vroegtijdig moeten beëindigen en is een andere sport gaan beoefenen. Mijn broer voetbalt ook al van jongs af aan bij Dalen. Robbert heeft ook alle jeugdteams doorlopen en speelt nu al weer een aantal seizoenen in het tweede elftal. Mijn moeder fungeert nu voor het tweede seizoen als speaker tijdens thuiswedstrijden. Daarvoor was zij vijf jaar lid van het jeugdbestuur.”

Assist

De rol als centrale middenvelder is Steven Balstra op het lijf geschreven. “Dit is absoluut de positie die het best bij mij past. Ik vind het belangrijk om veel in het spel betrokken te zijn. Het maken van een assist is voor mij bijna mooier dan zelf een doelpunt scoren. Ik heb een hekel aan lange ballen van verdediging naar aanval. Ik kan dan geen invloed  uitoefenen op het spel. Ik kom juist graag in balbezit om vanaf het middenveld het spelletje te verdelen.” Aan het einde van vorig seizoen fungeerde Balstra vanwege personele problemen als laatste man, maar hij is opgelucht dat trainer-coach Michel Kerkdijk hem weer op het middenveld heeft geposteerd.

Sterkste punten

Loopvermogen en de mix van aanvallen en verdedigen zijn de sterkste punten van Steven Balstra. “Verdedigend sta ik mijn mannetje en tijdens het aanvallen kan mijn traptechniek of steekpass voor gevaar zorgen bij de tegenstander.” Door zijn puike conditie lukt het hem om de hele wedstrijd zowel deel te nemen aan de aanval als zijn verdedigende taken uit te voeren.

Eerlijk

Het scorend vermogen is evenwel een manco. “Dit mag wel wat beter. Ik kom in een wedstrijd regelmatig rondom het vijandelijk strafschopgebied, maar in plaats van zelf te schieten kies ik voor een pass naar één van mijn medespelers. Ik ben bepaald niet egoïstisch in het veld en dat beeld past ook bij onze ploeg. Als ik er beter voor sta moet ik echter vaker voor eigen succes gaan. Zo eerlijk moet ik zijn.”

Handelingssnelheid

Na de promotie van het afgelopen seizoen moest de Daler hoofdmacht wennen aan het hoger niveau. “Wij hebben drie seizoenen in de derde klasse gespeeld. Fysiek voetbal had daar de overhand en teams kozen veel minder voor een voetballende oplossing. De tweede klasse is naar mijn mening voetballend een stuk beter, waardoor wij als ploeg ook beter tot ons recht komen. In de eerste wedstrijden hadden wij evenwel moeite met de handelingssnelheid zowel met als zonder bal, maar dat proces hebben we nu al een stuk beter onder de knie. De trainer heeft veel focus op de tactiek gelegd en dit zie je nu terug in het spel.”

Handhaving

De eerste seizoenshelft pakten de Dalenaren niet bijster veel punten, maar volgens Steven Balstra is zijn team door geen enkele ploeg weggespeeld. “We hadden dan ook zomaar hoger op de ranglijst kunnen staan. Alleen hadden wij moeite met het scoren.” De Daler hoofdmacht gaat voor niets minder dan handhaving. ”Als we de huidige opgaande lijn voortzetten, is een plek in de veilige middenmoot zeker realistisch. Bovendien zijn we ook minder kwetsbaar, want bij blessures of schorsingen is voor de meeste posities een goed alternatief voorhanden.”

Gelachen

Steven roemt de vriendschappelijke sfeer in de ploeg. “Iedereen wil zich overgeven aan het doel en team. Er zijn geen eilandjes. Dat is de volgorde om succesvol te zijn. Er wordt ook altijd een hoop gelachen tijdens trainingen en in de kleedkamer, maar als het moet kunnen we elkaar ook de waarheid zeggen.”

Door Jan Hooge, bron: Coevorder Courant