“Ik liep het voetbalveld bij een bekerwedstrijd van Dalen 1 op en dacht ‘hé, hier klopt iets niet, ik hoor niets’.” Zo begon het avontuur van Emmy Balstra (57 jaar) als wedstrijdspeaker bij VV Dalen .

Na een rondje om het veld te hebben gelopen en een kort gesprek met Riekus Hazelaar hakte ze de knoop door. “Ik doe het”, zei ze tegen haar man Gerard. “Net wat voor jou”, was zijn reactie. “Het heeft iets, muziek voor en tijdens de wedstijd, een speaker die omroept. Het maakt de wedstrijd compleet.” Het viel haar dan ook gelijk op toen het in augustus 2018 stil was aan de lijn. “Ik liep naar Derk Lennips en vroeg waar de muziek was. Hij gaf aan dat Esther en Karin er allebei mee waren gestopt en dat er daarom geen muziek meer was. Dat kan niet, dacht ik. Dus nadat ik een rondje had gelopen en Riekus tegen het lijf liep, zei ik tegen hem dat ik het wel wilde doen.” “Dat meen je”, was de reactie van Riekus. “Maar ik had wel een voorwaarde, dat de juichen-yel van Louis van Gaal bij ieder thuisdoelpunt verdween. Dat vond ik helemaal niks. En de wat gedateerde opkomstmuziek ook.” Dat vond Riekus prima, Emmy mocht veranderen wat ze wilde.

Grote lach

Ze zette haar neef Pim Hoiting aan het werk. “Hij is erg handig en heeft een paar jingles gemaakt. Voor de opkomst, bij een doelpunt en als de pupil van de week scoort.” Bij de muziekkeuze betrok ze de spelers van Dalen 1, waaronder haar zoon Steven. “Het is vooral voor hen, zij moeten de muziek leuk vinden.” Emmy moet lachen als ze terugdenkt aan het moment dat de heren voor de eerste keer scoorden en haar muziek was te horen. “Kayleigh Warta stond voor mijn hokje aan het voetbalveld. De muziek ging aan, ze draaide zich om en ze keek mij met een grote lach aan. Heel leuk.”

Serieus

Emmy neemt haar taak als speaker serieus. “Ik heb een draaiboek gemaakt zodat ik weet wat ik moet zeggen. Soms zijn er ook momenten waarop je zelf de goede woorden moet vinden, bijvoorbeeld vorige week toen Dalen tegen WKE speelde en er een minuut stilte was omdat één van de oprichters van WKE was overleden.” En het is ook lastig. Zo kent ze uiteraard niet alle spelers van de tegenpartij. Ook daarop heeft ze iets gevonden. “Voordat de wedstrijd begint, loop ik naar iemand van de tegenpartij. En dan zeg ik ‘ik denk dat jullie wel gaan scoren’. Dan moeten ze vaak lachen en begrijpen ze wel waar ik naar toe wil. Ik spreek met iemand van de tegenpartij af dat hij of zij de naam naar mij roept van degene die heeft gescoord.” Dat gaat helaas niet altijd goed. “Afgelopen zondag zag ik niet wie van WKE had gescoord en de man van de tegenpartij met wie ik een afspraak had, had het ook niet gezien. Ik gokte op speler Henk Bakker van WKE want hij had al gescoord, maar ik werd terug gefloten. Het bleek een andere speler te zijn. Ik heb het uiteraard snel gecorrigeerd.”

Voetbal

Emmy zit dus iedere thuiswedstrijd van Dalen 1 in het omroephokje en kijkt ook bij haar zoon Robbert die in het tweede speelt. Wat heeft ze zelf met voetbal? “Eigenlijk niet zo veel. In mijn jeugd stond thuis iedere zondagavond Studio Sport aan, met het bord op schoot zeg maar. Mijn broer Henk was echt een voetbalfanaat, maar ik vond er niets aan. Ik zat op jazzballet en speelde piano.” Nog steeds is ze sportief en muzikaal. “Ik ben in training om dit jaar de Mont Ventoux en Alpe d’Huez wandelend te beklimmen. Mijn man gaat op de fiets. Toen ik 50 jaar werd, hebben we dat gedaan en we willen dat nu weer doen. Ook loop ik hard en fiets ik naar mijn werk.” Emmy werkt als docent Economie bij De Nieuwe Veste. “Mijn werk is veranderd. Ik sta minder voor de klas en presenteer daardoor ook minder. Ik coach en begeleid kinderen vooral. Daardoor is het extra leuk dat ik als speaker kan presenteren. Het kwam wat dat betreft precies op het goede moment.”

Slagwerk

Ook kun je Emmy treffen met slagwerk in haar handen en een wasbord voor haar borst. “Toen we in 1998 in Dalen kwamen wonen, wilde ik graag mensen leren kennen. Dat lukt niet met piano spelen want dat doe je alleen. Ik heb een open avond van de Volharding bezocht en aangegeven dat ik wel noten kon lezen, ritmegevoel had, maar geen blaasinstrument kon bespelen.” “O, maar slagwerk is er ook”, was de reactie. Ze ging wat proberen en nam les in het bespelen van slagwerkinstrumenten. “Op een gegeven moment kwam Jan Hooge bij me. Hij zag dat ik muziek heel leuk vond en vroeg of ik bij het dweilorkest De Liefhebbers wilde komen. Dat wist ik eerst niet zo, totdat ik ze hoorde spelen bij de rommelmarkt. Ik stond aan de grond genageld. Het was zo mooi. Dat wilde ik ook.” Ze bespeelt inmiddels twaalf slagwerkinstrumenten en gaf zichzelf een drumstel cadeau op haar verjaardag. “Mijn volgende doel is dat ik leer drummen.”

Vrijwilliger

Emmy is erg actief als vrijwilliger. “Ik ben dus speaker en ik zit in de schoonmaakploeg. De eerste keer dat Lambert Eggen mij dat laatste vroeg, heb ik hem raar aangekeken. Ik heb thuis een schoonmaakster. Maar op een gegeven moment dacht ik, waarom ook eigenlijk niet. En het is hartstikke leuk. Van september tot februari is onze ploeg één keer per maand aan de beurt en als we doorwerken dan zijn we in drie kwartier klaar. Het stelt niks voor en het is fijn dat je resultaat ziet als alles weer schoon is. En we drinken altijd gezellig nog wat na afloop.” En zo belandde ze van het één in het ander. “Omdat Steven in het team kwam voor het Protos-Weering toernooi, kwam ik daar voor het eerst. Ik wist niet wat ik zag. Wat een fantastische sfeer. En dan ben ik daar en denk ik, dan kan ik ook wel helpen. Dus afgelopen jaar heb ik de muntverkoop in de kantine gedaan.”

Episch centrum

Ook zat ze vijf jaar in het jeugdbestuur. “Frans Engelage kwam bij ons op bezoek. Hij haalde een citaat van Kennedy aan: vraag niet wat de vereniging voor jou kan doen, maar wat jij voor de vereniging kan doen. En zo werd ik wedstrijdsecretaris bij de jeugd. Vijf jaar lang was deze keukentafel op zaterdagochtend het episch centrum van de voetbalvereniging. Want er kwam veel bij kijken. Je moest scores bijhouden, ouders bellen als wedstrijden uitvielen, scheidsrechters regelen, vlak voor de start van het nieuwe seizoen ouders regelen die leider of trainer wilden worden. Het was leuk, maar het kostte heel veel tijd.” Niet vanzelfsprekend Ze is een vrijwilliger in hart en nieren. “Ik wil nog wel graag aangeven dat als je vrijwilliger bent, dit
niet vrijblijvend is. Als je zegt dat je iets doet, dan wordt er op je gerekend.” Mensen beseffen zich
niet altijd hoeveel werk vrijwilligers verzetten. “Soms klagen ouders, of hoor ik mensen zeggen dat
als iemand het ergens niet mee eens is, hij of zij maar naar de voorzitter moet. Dat vind ik zo’n onzin.
Los het zelf op. Die voorzitter heeft het druk genoeg. Het is echt knap hoe goed alles bij onze
vereniging is geregeld, maar dat is niet vanzelfsprekend.”
Helpen?
Hoe lang wil ze nog door als speaker? “Dat weet ik niet. Afgelopen zondag was in het TV Drenthe-
programma ‘Onze club’ iemand die al 25 jaar speaker is. Ik doe het zo lang ik het leuk vind.” Emmy
kan wel iemand ter versterking gebruiken. Lijkt het jou leuk om dit samen met Emmy te doen en voor
haar in te vallen als zij er een keer niet is? Je weet waar ze zit bij de thuiswedstrijden!

Niet vanzelfsprekend

Ze is een vrijwilliger in hart en nieren. “Ik wil nog wel graag aangeven dat als je vrijwilliger bent, dit niet vrijblijvend is. Als je zegt dat je iets doet, dan wordt er op je gerekend.” Mensen beseffen zich niet altijd hoeveel werk vrijwilligers verzetten. “Soms klagen ouders, of hoor ik mensen zeggen dat als iemand het ergens niet mee eens is, hij of zij maar naar de voorzitter moet. Dat vind ik zo’n onzin. Los het zelf op. Die voorzitter heeft het druk genoeg. Het is echt knap hoe goed alles bij onze vereniging is geregeld, maar dat is niet vanzelfsprekend.”

Helpen?

Hoe lang wil ze nog door als speaker? “Dat weet ik niet. Afgelopen zondag was in het TV Drenthe-programma ‘Onze club’ iemand die al 25 jaar speaker is. Ik doe het zo lang ik het leuk vind.” Emmy kan wel iemand ter versterking gebruiken. Lijkt het jou leuk om dit samen met Emmy te doen en voor haar in te vallen als zij er een keer niet is? Je weet waar ze zit bij de thuiswedstrijden!