Voetballen zit de 32-jarige Michel Kerkdijk in het bloed. Hij kreeg het van huis uit mee. “Toen ik net kon lopen, voetbalde ik al. Mijn vader voetbalde, mijn twee oudere broers voetbalden en zelf heb ik ook de hele jeugd van VV Minjak/SC Oranje in Schoonebeek doorlopen. Ik ben gewoon gek van het spelletje.” Inmiddels is de hoofdtrainer van de eerste selectie van VV Dalen zelf vader van Fajah (3 jaar) en de tweeling Quinn en Daley (2 maanden). Samen met zijn vrouw Joyce Kuhl woont het gezin in Schoonebeek. “Als Fajah wil voetballen dan hoeft ze niet te wachten totdat ze haar zwemdiploma’s heeft.”

In het dagelijks leven is Michel docent Sport & Bewegen bij het Drenthe College. Daar leidt hij jongeren op tot sportleraar. “Op dit moment ontwikkelen we een profiel voetbal. Dit is een leerlijn
voor studenten die van voetbal hun beroep willen maken.” Heeft hij zelf deze ambitie ook? “Daar heb ik eigenlijk nooit over nagedacht. Ik sluit het niet uit, maar vind het nu heel prettig om in het onderwijs te werken. Ik richt me eerst op het amateurvoetbal.”

Paplepel
Zoals gezegd kreeg Michel voetballen met de paplepel ingegoten. Hij voetbalde al op jonge leeftijd bij de jeugdcombinatie VV Minjak/SC Oranje. Toen hij tijdens zijn eigen studie de kans kreeg om de cursus voor voetbaltrainerschap te volgen, greep hij deze kans. Bij SVV’04 (VV Minjak en SC Oranje fuseerden in 2004) trainde hij eerst de jongste jeugd. Vervolgens JO15 en JO17. “Ik voetbalde zelf ook en gaf de trainingen voor mijn eigen training aan. Ik was gewend om altijd op het veld te staan.”

Hogerop
Maar de trainersambities van Michel reikten verder. “Ik wilde graag hogerop en mij verder ontwikkelen als trainer; bij een andere vereniging dan SVV’04. Wel wilde ik zelf blijven voetballen.” Hij kreeg deze kans bij VV Klazienaveen waar hij het tweede elftal onder zijn hoede kreeg. “Dat heb ik vijf jaar gedaan. Het was erg leuk om met jonge spelers te werken. Toch begon het op een gegeven moment te kriebelen om als trainer op eigen benen te staan en hoofdtrainer bij een vereniging te worden.”

Vacature
Op dat moment kwam er een vacature bij VV Dalen. “Ik heb gesolliciteerd en kwam op gesprek. Het klikte gelijk en voor de kerstdagen van 2018 was het rond. Vanaf het seizoen 2019/2020 kon ik aan de slag bij VV Dalen.” Op dat moment voetbalde Michel nog als laatste man in het eerste van SVV’04. Het team kwam, samen met VV Dalen, uit in de derde klasse. “Mijn beeld van VV Dalen was dat het een gezellige en nette club was waar hard door vrijwilligers werd gewerkt. Het voetbal zag er  verzorgd uit en we moesten dan ook altijd hard tegen Dalen strijden. Vorig jaar hebben we beide wedstrijden van VV Dalen verloren.”

Promotie
Uiteraard volgde Michel de verrichtingen van het eerste elftal nauwer toen hij wist dat hij er trainer werd. “In het begin van het seizoen 2018/2019 speelde Dalen niet zo goed. Totdat er een reeks van tien wedstrijden kwam die de ploeg won. Toen kwam promotie in beeld.” Michel was erbij toen het team in juni 2019 FC Ter Apel ’96 in de promotiewedstrijd versloeg. Ineens was ik trainer van een ploeg die in de tweede klasse uitkwam in plaats van in de derde klasse. Dat was even schakelen, maar fantastisch natuurlijk!” Volgens Michel zit er een groot verschil tussen beide klassen. “Elk team in de tweede klasse heeft bepalende spelers die het verschil in een wedstrijd maken. Ook kun je je geen slechte dag permitteren en moet je er elke wedstrijd staan. Anders word je weg gespeeld. Het tempo ligt veel hoger.”

Eerste keer
Toen kwam het moment dat Michel het stokje overnam van Bert Doldersum en voor de eerste keer voor de groep stond. “Ik ben gewend om voor groepen te staan dus dat vond ik niet zo spannend. Ik had me goed voorbereid en met het team besproken hoe ik met de groep wil werken en hoe we met trainingen en wedstrijden omgaan. Als ik het over de groep heb, dan gaat het over de volledige eerste selectie. Op dinsdag trainen we met de brede selectie; op vrijdag trainen we met het team dat zondag de wedstrijd speelt.”

Echt een groep
Wat voor team trof hij aan? “Het team is echt een groep. Er zitten een aantal ervaren jongens in, een aantal sfeermakers; prima in balans. Wel heb ik andere spelopvattingen geïntroduceerd. Er werden veel lange ballen naar voren gespeeld. Ik ben gelijk begonnen met het inbrengen van combinatievoetbal en schuine looplijnen om van daaruit de vrijkomende ruimte te benutten. Die lange bal kan, maar dan als noodoplossing.” Ook stond het team volgens Michel te open. “Iedereen heeft het altijd over aanvallend spel, maar het begint bij de verdediging. Die moet goed staan. In de laatste wedstrijden zag ik dat het team compacter speelde. Dat geldt overigens ook voor het tweede team. Beide teams ontwikkelen zich goed.”

Germanicus
Na de eerste trainingen kwam in september de eerste competitiewedstrijd tegen Rolder Boys. “We kwamen eerst voor te staan. Ik dacht, dat gaat mooi. Maar vervolgens werden we weg gespeeld. We moesten echt wennen aan het niveau in de tweede klasse.” Dat laatste ging steeds beter. Op 20 oktober stond voor Michel de, tot nu toe, mooiste wedstrijd van het seizoen op het programma. “We speelden uit tegen Germanicus. Een derby dus extra beladen. Er was heel veel publiek, TV Drenthe was erbij. En we wonnen ook nog met 1-4. Dat was echt geweldig.”

Taaie tegenstander
Op dit moment staat de ploeg op een tiende plaats. “We maken iedere week stappen. We hebben een paar goede wedstrijden gespeeld, maar helaas niet gescoord. Dat heeft ons punten gekost. Ook dat gaat inmiddels beter. We staan in de middenmoot en moeten naar boven kijken. Niet naar beneden. Als we als team voetballen en de afspraken uitvoeren dan zijn we een heel taaie tegenstander.” Michel is realistisch in de doelstelling voor dit seizoen. “We moeten ons dit seizoen handhaven in de tweede klasse. Het doel voor volgend seizoen is om de stap naar een stabiele middenmotor te maken.”

Jeugd
Daarbij heeft Michel ook het vizier op de jeugd van VV Dalen. “Samen met de technische commissie en de trainers van het tweede elftal en van JO19 kijken we naar opvolging. Hoe kan de oudere jeugd dit niveau aan? Er komen een aantal talenten aan. Die moeten we goed begeleiden. Als iemand goed genoeg is, dan mag hij meetrainen.” Sowieso wil Michel graag, samen met de technische commissie, meer lijn aanbrengen in het voetbal bij VV Dalen. “We willen trainers van jeugdteams beter begeleiden. Het is belangrijk dat we binnen de jeugd hetzelfde voetbal spelen en dat kinderen dit van jongs af aan leren.”

Protos Weering
Onlangs had Michel zijn debuut als hoofdtrainer bij het Protos Weering zaalvoetbaltoernooi. “Bij SVV’04 deden we wel mee, maar dan waren er zo’n vijftig supporters aanwezig in de sporthal. Ik had echt geen idee dat het hier zo leefde. Spelers hadden me wel ingelicht, maar ik dacht dat het wel mee zou vallen. Ik wist niet wat ik zag toen we hier de eerste wedstrijden hadden. Toen er op de trommels werd geslagen, stond ik echt met kippenvel aan de kant.”

Winnen
Hoe kijkt hij tegen dit jaarlijkse toernooi aan? “Het toernooi groeit enorm in prestige hier in de regio. Ik wil volgend jaar dan ook een aantal oefenwedstrijden spelen in de voorbereiding. We hebben nu alleen getraind. Ik wil volgend jaar de finale halen en als het kan ook winnen.” Op dit moment heeft VV Dalen geen zaalvoetbalteam dat competitie speelt. “Het is lastig te combineren met veldvoetbal en het is echt een ander spel. Je snapt het of je snapt het niet. Een speler als Roy Renkema zag je in de eerste wedstrijden zoeken, maar toen hij het doorhad, ontpopte hij zich als zaalvoetballer. Dat vond ik heel mooi om te zien.”

Rustig
Wat kenmerkt Michel als trainer? “In trainingen doe ik alle oefeningen met de bal. Als speler miste ik dat zelf weleens bij sommige trainers. Ook denk ik goed na over het spelletje. Hoe spelen we als groep en waar liggen de kwaliteiten van spelers? Uiteraard kijk ik ook naar de tegenstander, maar we gaan van onszelf uit. Ook ben ik heel rustig. Het draait om het spel, niet om de emotie. Bij sommige ploegen die we treffen, merk je dat de emoties hoog oplopen aan de kant. Ik vind dat spelers het zelf moeten oplossen op het veld. Ik maak hen verantwoordelijk.”

Verlengd
Dat de vereniging tevreden is over de inzet van Michel bleek toen zijn contract in december werd verlengd. Ook volgend seizoen is hij hoofdtrainer. “Ik vind het belangrijk dat zowel spelers, staf als de technische commissie tevreden zijn. Ik vraag hen ook om feedback. Daar moet je kritisch in zijn. Als de energie eruit is, dan kun je beter uit elkaar gaan. Gelukkig is dat niet het geval.” Hij voelt zich thuis bij de club. “Iedereen is aardig en betrokken. Na wedstrijden loop ik altijd de kantine in, ook als we verliezen. Als supporters vragen hebben dan vind ik het prima om uitleg te geven.”

Vrijwilligers
Tenslotte wil hij graag nog wat kwijt over alle vrijwilligers. “Het is belangrijk dat zij worden gewaardeerd. Zonder hen draait een club niet. Dan kunnen kinderen niet voetballen en zouden er geen scheidsrechters zijn. Ik vind het knap dat er een aantal vrijwilligers zijn die zo veel tijd in de vereniging steken. Een goed voorbeeld daarvan is Riekus. Hij zet zich enorm in en is altijd enthousiast. We moeten zuinig op onze vrijwilligers zijn.”