Het is ongeveer 15 jaar geleden dat Berend bij de vv Dalen zijn intrede deed als fysiotherapeut.

Een functie die wordt uitgevoerd als de verzorger je met een blessure doorstuurt, om uiteraard zo snel mogelijk weer te kunnen spelen.

Berend, zonder enige voetbalachtergrond, en in zijn jonge jaren overigens een verdienstelijk hockeyer, kweet zich prima van zijn taak en leefde zich erg snel in in de voetbalcultuur bij de selectie van Dalen 1.

Een selectie die zich kenmerkte als een vriendenploeg met veel humor.

Berend voelde zich erg thuis bij de jongens en de staf en was ook regelmatig bij de teamuitjes die werden georganiseerd. De spelers en Berend hadden duidelijk een klik.

Over zijn taak en verantwoordelijkheid was hij erg duidelijk. Als hij het niet verantwoord vond om te spelen, speelde je ook niet. En er was geen trainer die daar tegenin ging. Hij nam geen risico’s, maar zorgde wel dat je zo snel mogelijk weer fit was. Een speler vertelde laatst nog: “Als je naar Berend ging was dat geen pretje. Hij kon je beestachtig pijn doen, maar kreeg je wel vlot weer op de been.” Berend was erg betrokken bij het team en menig speler werd dan ook gevraagd om op zondagmorgen nog even langs te komen om te kijken of het wel vertrouwd was om te spelen.

In december kreeg Berend na klachten een slecht bericht van de specialisten van het ziekenhuis, en een paar weken later werd bevestigd dat hij leed aan een ongeneeslijke ziekte.
Het ging snel achteruit en op maandag 27 januari is hij in het bijzijn van zijn naaste familie overleden.

Berend is 60 jaar geworden en zal bij de voetbalvereniging worden herinnerd als een betrokken en positief man.