De vader van speler Mathijn uit JO10-1, Peter Meijer, kreeg afgelopen zaterdag langs de lijn al vroeg rijminspiratie en voorzag ons van een wedstrijdverslag op rijm:

Op een waterkoud ’t Grootveld voetbalde JO10-1 tegen Sweel.
De voetballers van de tegenpartij grepen de thuisploeg bij de keel.

De thuisploeg gaf de eerste helft niet thuis,
die van Sweel storten zich steeds in feestgedruis.

Tot vijf keer toe kon de keeper van Dalen/DSC vissen,
terwijl ze voorin bij Sweel niet konden missen.

De ruststand 1-5, de sfeer en ranja ijskoud,
de trainer met een “donderspeech”, zoals hij zelden houdt.

De spelbegeleider floot voor het tweede bedrijf,
in die tweede helft ging Dalen/DSC Sweel te lijf met hoog druk en positiespel ging het veel beter, dat stond buiten kijf.

Sweel schrok van de ommekeer en moest zich opeens schikken.
De spelers van Dalen zag je ook wel schrikken.

Er vielen nog zeven goals, in het voordeel van Dalen/DSC,
en voor hen viel het aan het eind toch nog mee.

De wedstrijd was sportief en had echt twee gezichten,
het is bijna Sinterklaas, dus dan ga ik zomaar dichten.

De kou op ’t Grootveld verdween na de wedstrijd niet,
maar gelukkig was de sfeer goed, zodat een ieder redelijk tevreden het veld verliet. 

De tegenpartij vv Sweel kreeg ook rijminspiratie en voorzag Peter via Instagram van een reactie op rijm:

Hallo Peter.
Onze tweede helft kon inderdaad wel wat beter.

De leiding dacht: we doen een keeperswissel à la Van Gaal,
maar die bleek toch niet zo ideaal.

Dalen kwam toch wel heel makkelijk aan het scoren,
dat hadden we in Zweeloo wat minder willen horen.

Al met al een wedstrijd met twee gezichten en leuk om te kijken,
waar het publiek eigenlijk niets bij had om te zeiken.

Wel was het wat koud en fris,
maar ik het getest da het op ’t Alterbarg niet anders is.

Na flink wat gemopper om de gemorste punten,
is ook Tim hier weer bijgekomen om het niet kunnen stunten.

De warme chocolademelk doet dan alles weer in Dalen,
en dan gaan we langzaam de kerstgedachte ophalen.